Ezidilerin esaretinin her aşamasında DEAŞ mensupları, esirleri cinsiyetlerine ve yaşlarına göre birbirinden ayırdı. İlk ayrımlar yakalanma yerinde gerçekleşti. Erkekler ya infaz edildi ya da baskı altında İslam’a geçmeyi kabul etmeleri hâlinde alıkonuldu.
Yukarıda açıklandığı üzere kadın esirler daha sonra geçici alıkoyma merkezlerine nakledildi. Bu merkezlerde yaşa göre ayrımlar başladı. DEAŞ, kadınları ve kız çocuklarını cinsel köle olarak götürmek üzere seçmeye de bu merkezlerde başladı.
Tanık anlatımları, DEAŞ’ın insanları birbirinden ayırma politikasının sistematik ve örgütlü niteliğini ortaya koymaktadır.
Yaşa ve Medeni Duruma Göre Yeniden Ayrılma
Ezidilerin cinsiyetlerine ve yaşlarına göre ayrılması esaret boyunca devam etti. DEAŞ, kadın esirleri yaşlarına ve medeni durumları da dâhil olmak üzere başka özelliklerine göre ayırdı. DEAŞ, evlenmemiş olmayı bakire olmakla eşdeğer kabul ediyordu.
Evlenmemiş kadınlar ve kız çocukları diğerlerinden ayrıldıktan sonra üçüncül alıkoyma merkezlerine nakledildi ve sonunda DEAŞ mensuplarına dağıtıldı.
Eylül 2014 – Mart 2015 Arasında Kadınların Nakledilmesi
DEAŞ, Eylül 2014 ile Mart 2015 arasında çok sayıda Ezidi esiri nakletti. Kadın esirler iki gruptan oluşuyordu: genç ve evlenmemiş kadınlar ile kız çocukları; çocuk sahibi genç kadınlar.
Ağustos ve Eylül 2014’te genç ve evlenmemiş kadınlar ile çocuk sahibi bazı kadınlar, Galaxy Salonu, Saddam’ın Sarayı ve diğer evler de dâhil olmak üzere Musul’daki merkezlerden götürüldü. DEAŞ bu kadınları Telafer’e ve Suriye’ye gönderdi veya doğrudan DEAŞ mensuplarına sattı.
Ekim ile Aralık 2014 arasında DEAŞ, genç ve evlenmemiş kadınları, ayrıca bazı hamile kadınları veya çocuk sahibi kadınları Kasr Mirhab’dan Kızıl Keo’ya ve Suriye’ye götürdü.