Muhammed b. Yahyâ’dan, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, Safvân b. Yahyâ’dan rivayet edilmiştir.
Safvân b. Yahyâ şöyle dedi: Rızâ’nın yanında bulunuyordum. Aksırınca ona, “Allah sana salât etsin.” dedim. Sonra tekrar aksırdı ve yine, “Allah sana salât etsin.” dedim. Ardından bir kez daha aksırdı ve yine aynı sözü söyledim. Sonra kendisine, “Sana kurban olayım, senin gibi biri aksırdığında ona da birbirimize söylediğimiz gibi, ‘Allah sana merhamet etsin.’ mi demeliyiz, yoksa söylediğimiz şekilde mi söylemeliyiz?” diye sordum. Şöyle buyurdu: “Evet. Sen, ‘Allah Muhammed’e ve Muhammed’in Âline salât etsin.’ demiyor musun?” Ben, “Evet.” dedim. Şöyle buyurdu: “O hâlde, ‘Allah Muhammed’e ve Muhammed’in Âline merhamet etsin.’ demez misin?” Ben, “Evet.” dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Allah ona zaten salât etmiş ve merhamet etmiştir. Bizim ona salât etmemiz ise bizim için bir rahmet ve Allah’a yakınlık vesilesidir.”