Hüseyin b. Muhammed, Muallâ b. Muhammed’den, o Ahmed b. Muhammed’den, o Şuayb b. Abdullah’tan, o bazı ashabından merfu olarak nakletti. Şöyle dedi: Bir adam Müminlerin Emiri’ne gelip, “Ey Müminlerin Emiri! Bana, onunla kurtuluşa ereceğim iyilik yollarından birini tavsiye et” dedi. Müminlerin Emiri şöyle buyurdu: “Ey soran kişi! Dinle, sonra anlamaya çalış, sonra kesin bilgiye ulaş, sonra uygula. Bil ki insanlar üç sınıftır: Zâhid, sabreden ve dünyaya rağbet eden. Zâhide gelince, üzüntüler ve sevinçler onun kalbinden çıkmıştır; dünyadan bir şey elde ettiğinde sevinmez, ondan kaçırdığı bir şeye de üzülmez; bu yüzden rahata ermiştir. Sabredene gelince, o dünyayı kalbiyle ister; fakat ondan bir şey elde ettiğinde kötü akıbetini ve çirkinliğini bildiği için nefsini ondan gemler. Eğer onun kalbine baksan iffetine, tevazusuna ve sağlam tutumuna hayret ederdin. Dünyaya rağbet edene gelince, dünya kendisine helalden mi haramdan mı geliyor umursamaz; onda haysiyetini kirletmiş, nefsini helak etmiş ve mertliğini yok etmiş olmasını da umursamaz. İşte onlar bir sarhoşluk içinde çırpınıp dururlar.”