Ashabımızdan bir grup, Sehl b. Ziyad’dan; Ali b. İbrahim de babasından; hepsi İbn Mahbûb’dan, o İbn Riâb’dan, o da bazı arkadaşlarından nakletti. Şöyle dedi: Ebu Abdullah’a istidraç soruldu. Buyurdu ki: “Bu, kulun günah işlemesi, ona süre verilmesi ve o sırada kendisine nimetlerin yenilenmesidir; bu nimetler onu günahlardan bağışlanma dilemekten alıkoyar ve böylece o, bilmediği yerden derece derece sürüklenmiş olur.”