Ali b. İbrahim, babasından, o İbn Ebî Umeyr’den, o Hâris b. Behrâm’dan, o Amr b. Cumey‘den nakletti. Ebu Abdullah şöyle buyurdu: “Bize fıkıh, Kur’an ve onun tefsirini öğrenmek için geleni bırakın gelsin; fakat Allah’ın örttüğü bir ayıbı ortaya dökmek için geleni ise uzaklaştırın.” Bunun üzerine topluluktan bir adam, “Sana feda olayım, Allah’a yemin olsun ki uzun zamandır bir günah üzerinde devam ediyorum; ondan başka bir hâle geçmek istiyorum ama buna güç yetiremiyorum” dedi. Ebu Abdullah ona şöyle buyurdu: “Eğer doğru söylüyorsan Allah seni seviyor demektir; seni o günahtan başka bir hâle geçirmemesinin sebebi ancak kendisinden korkmanı istemesidir.”