İbn Ebî Umeyr, Muhammed b. Müslim’den, o da Ebu Abdullah’tan nakletti. Şöyle buyurdu: Bir adam Peygamber’e gelerek, “Ey Allah’ın Elçisi, mahvoldum” dedi. Peygamber ona, “Sana o habis geldi de ‘Seni kim yarattı?’ dedi, sen de ‘Allah’ dedin; sonra sana ‘Peki Allah’ı kim yarattı?’ dedi, öyle mi?” buyurdu. Adam, “Seni hak ile gönderen Allah’a yemin olsun ki aynen böyle oldu” dedi. Bunun üzerine Allah’ın Elçisi, “Allah’a yemin olsun ki bu imanın ta kendisidir” buyurdu. İbn Ebî Umeyr dedi ki: Bu hadisi Abdurrahman b. Haccâc’a anlattım. O da bana babasının Ebu Abdullah’tan şöyle naklettiğini söyledi: Allah’ın Elçisi’nin “Bu imanın ta kendisidir” sözüyle kastettiği şey, o adamın bu düşünce kalbine geldiğinde helak olmuş olabileceğinden korkmasıdır.