Muhammed b. Yahya’dan, o Ahmed b. Muhammed’den, o Muhammed b. Sinân’dan, o Mufaddal el-Cu‘fî’den nakletti. Mufaddal şöyle dedi: Ebu Abdullah şöyle buyurdu: “Bütün hasret, pişmanlık ve vay hâli, gördüğü şeyden faydalanmayan ve üzerinde devam ettiği işin kendisi için fayda mı yoksa zarar mı olduğunu bilmeyen kimse içindir.” Ben ona, “Sana canım feda olsun, bunlar arasından kurtulan kimse ne ile tanınır?” dedim. Buyurdu ki: “Kimin fiili sözüne uygun olursa, onun için kurtuluş şahitliği sabit olur; kimin fiili sözüne uygun olmazsa, o ancak kendisine emanet verilmiş kimsedir.”