Ali b. Cafer şöyle dedi: Ebü’l-Hasan’ın şöyle buyurduğunu işittim: “Mümin kardeşi bir ihtiyacı için kendisine geldiğinde, bu ancak Allah’ın ona sevk ettiği bir rahmettir. Eğer onu kabul edip ihtiyacını giderirse, bizim velayetimize bağlanmış olur; bizim velayetimiz de Allah’ın velayetine bağlıdır. Eğer ihtiyacını gidermeye gücü yettiği hâlde onu geri çevirirse, Allah onun üzerine ateşten bir yılan musallat eder; bu yılan kıyamet gününe kadar kabrinde onu ısırır. İster bağışlanmış olsun ister azap görenlerden olsun durum değişmez. Eğer ihtiyaç sahibi onu bağışlarsa, onun hâli daha da kötü olur.”
Ali b. Cafer dedi ki: Onun ayrıca şöyle buyurduğunu da işittim: “Kardeşlerinden biri bazı işlerinde kendisine sığınarak yardım istemek üzere gelen kimse, ona yardım etmeye gücü yettiği hâlde yardım etmezse, Allah’ın velayet bağını kesmiş olur.”