Müfaddal b. Ömer şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Bir kimsenin evi bulunur da bir mümin o evde oturmaya ihtiyaç duyarsa ve o da evi ona vermeyip engellerse, Allah şöyle buyurur: ‘Ey meleklerim! Kulum, dünya evlerinden birinde oturmayı başka bir kulumdan mı esirgedi? İzzetime ve celalime yemin olsun ki, o kimse benim cennetlerimde asla oturamayacaktır.’”