Ashabımızdan bir grup, Sehl b. Ziyâd’dan, o da Muhammed b. Hasan b. Şemmûn’dan, o da Abdullah b. Abdurrahman el-Esamm’dan, o da Abdurrahman b. Haccâc’dan rivayet etti. Şöyle dedi:
Ebû’l-Hasan bana şöyle buyurdu:
“İnişi sarp ve çetin olan kolay yokuştan sakın.”
Ebû Abdullah da şöyle buyururdu:
“Nefsi ve onun hevâsını serbest bırakma. Çünkü onun hevâsı, onun helâkindedir.
Nefsi arzularıyla baş başa bırakmak onun eziyetidir; nefsi arzuladıklarından alıkoymak ise onun ilacıdır.”