Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o da İbn Mahbûb’dan, o da Abdullah b. Sinân ve Abdülazîz el-Abdî’den, onlar da Abdullah b. Ebî Ya‘fûr’dan, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Kim sabahlayıp akşamladığında en büyük kaygısı dünya olursa Allah fakirliği onun iki gözü arasına yerleştirir, işlerini dağıtır ve dünyadan ancak Allah’ın kendisi için takdir ettiğini elde eder. Kim de sabahlayıp akşamladığında en büyük kaygısı ahiret olursa Allah zenginliği onun kalbine yerleştirir ve işlerini toparlar.”