Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o da Muhammed b. Sinân’dan, o da Nadr b. Kirvâş’tan, o da İshak b. Ammâr’dan, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Bir âlim, bir âbide geldi ve ona: ‘Namazın nasıldır?’ diye sordu. Âbid: ‘Benim gibi birine namazı sorulur mu? Ben şu kadar zamandır Allah’a ibadet ediyorum’ dedi. Âlim: ‘Peki ağlayışın nasıldır?’ diye sordu. O da: ‘Gözyaşlarım akıncaya kadar ağlarım’ dedi. Bunun üzerine âlim şöyle dedi: ‘Korku içinde iken gülmen, kendinden hoşnut olarak ağlamandan daha hayırlıdır. Çünkü kendinden hoşnut olanın amelinden hiçbir şey yükselmez.’”