Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da İbn Mahbûb’dan, o da Dâvûd er-Rakkî’den rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim: “Allah’tan korkun ve birbirinize haset etmeyin. Meryem oğlu İsa’nın şeriatında yeryüzünde dolaşmak vardı. Bir yolculuğunda yanında kısa boylu bir adam bulunuyordu. Bu adam İsa’ya çok bağlıydı. İsa denize ulaşınca sağlam bir yakin ile ‘Allah’ın adıyla’ dedi ve suyun üzerinde yürüdü. Kısa boylu adam da İsa’nın bunu yaptığını görünce ‘Allah’ın adıyla’ dedi ve o da su üzerinde yürüyerek İsa’ya yetişti. Sonra kendini beğenme duygusuna kapıldı ve şöyle dedi: ‘Bu Allah’ın ruhu olan İsa’dır, su üzerinde yürüyor; ben de su üzerinde yürüyorum. Onun bana ne üstünlüğü var?’ Bunun üzerine suya gömüldü ve İsa’dan yardım istedi. İsa onu tutup sudan çıkardı ve: ‘Ey kısa boylu adam, ne söyledin?’ dedi. Adam: ‘Allah’ın ruhu olan İsa su üzerinde yürüyor, ben de su üzerinde yürüyorum; bundan dolayı içime bir kendini beğenmişlik girdi’ dedi. Bunun üzerine İsa ona şöyle dedi: ‘Allah’ın seni koyduğu makamın dışında bir yere kendini yerleştirdin. Söylediğin söz sebebiyle Allah sana gazap etti. Allah’a tevbe et.’ Adam tevbe etti ve Allah’ın kendisini yerleştirdiği makama geri döndü. Öyleyse Allah’tan korkun ve birbirinize haset etmeyin.”