Bir grup ashabımız, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da Osman b. Îsâ’dan, o da zikrettiği bir kimseden rivayet etti.
Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Temiz elbiseli zengin bir adam Resûlullah’ın yanına geldi ve onun yanında oturdu. Daha sonra kirli elbiseli fakir bir adam geldi ve zenginin yanına oturdu. Bunun üzerine zengin adam elbisesini uyluklarının altından çekti. Resûlullah ona şöyle buyurdu: “Onun fakirliğinden sana bir şey bulaşacağından mı korktun?” Adam, “Hayır” dedi. Resûlullah, “Peki senin zenginliğinden ona bir şey geçeceğinden mi korktun?” buyurdu. Adam yine, “Hayır” dedi. Resûlullah, “Elbiseni kirleteceğinden mi korktun?” buyurdu. Adam, “Hayır” dedi. Resûlullah, “Öyleyse seni bunu yapmaya sevk eden nedir?” buyurdu. Adam şöyle dedi: “Ey Allah’ın Resûlü! Benim bir arkadaşım vardır; bana her çirkin şeyi güzel, her güzel şeyi de çirkin gösterir. Şimdi malımın yarısını bu adama vermeyi uygun gördüm.” Bunun üzerine Resûlullah fakir adama, “Kabul ediyor musun?” diye sordu. Adam, “Hayır” dedi. Resûlullah, “Neden?” buyurunca şöyle dedi: “Bana da ona giren şeyin girmesinden korkuyorum.”