Ali b. İbrahim, Muhammed b. Îsâ b. Ubeyd ve Ebû Cemîle’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Müminlerin Emiri’nin ashabına yaptığı vasiyetinde şunlar vardı: Biliniz ki Kur’an, gece ve gündüzün hidayeti, karanlık gecenin nurudur; insan ne kadar sıkıntı ve yoksulluk içinde olursa olsun böyledir. Bir bela ile karşılaştığınızda mallarınızı canlarınızın önüne koyun; fakat dininizi tehdit eden bir musibet geldiğinde canlarınızı dininizin önüne koyun. Biliniz ki gerçek helâk olan, dini helâk olandır; gerçek mahrum olan da dini elinden alınandır. Dikkat edin! Cennetten sonra artık fakirlik yoktur. Dikkat edin! Cehennemden sonra da artık zenginlik yoktur; onun esiri kurtulamaz, onun kör ettiği kimse de iyileşemez.”