Ali b. İbrahim, babası, İbn Ebû Umeyr, Hişâm b. Hakem ve Sedîr es-Sayrafî’den rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah bana, “Seni her gün bir köle azat etmekten alıkoyan nedir?” diye sordu. Ben, “Malım buna güç yetirmez” dedim. Bunun üzerine, “Öyleyse her gün bir Müslümanı doyur” buyurdu. Ben, “Zengin de olsa fakir de olsa mı?” diye sorunca, “Zengin olan kimse de bazen yemeği arzu eder” buyurdu.
Safvân el-Cemmâl ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Müslüman kardeşimin benim yanımda yiyeceği bir öğün yemek, bana bir köleyi özgürlüğüne kavuşturmaktan daha sevimlidir.”