Hüseyin b. Muhammed ve Muhammed b. Yahyâ, Ali b. Muhammed b. Sa‘d, Muhammed b. Müslim, Ahmed b. Zekeriyyâ, Muhammed b. Hâlid b. Meymûn, Abdullah b. Sinân, Gıyâs b. İbrahim ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti ki şöyle buyurdu:
“Üç veya daha fazla mümin bir araya geldiğinde, onların sayısı kadar melek de orada hazır bulunur. Onlar hayır için dua ederlerse melekler ‘Âmin’ derler. Bir kötülükten Allah’a sığınırlarsa, melekler de o kötülüğün onlardan uzaklaştırılması için dua ederler. Bir ihtiyaç isterlerse melekler Allah katında onlar için şefaatçi olur ve o ihtiyacın karşılanmasını isterler.
Üç inkârcı bir araya geldiğinde ise onların on katı kadar şeytan yanlarında bulunur. Konuşurlarsa şeytanlar da onların sözlerine benzer sözler söyler. Güldüklerinde onlarla birlikte gülerler. Allah’ın dostları hakkında kötü konuşurlarsa onlar da buna katılırlar.
Müminlerden biri böyle kimselerle karşılaşır ve onların bu tür konuşmalara daldıklarını görürse kalkıp ayrılsın. Şeytanın ortağı ve meclis arkadaşı olmasın. Çünkü Allah’ın gazabına hiçbir şey dayanamaz ve O’nun lanetini hiçbir şey geri çeviremez.’
Sonra şöyle buyurdu:
‘Eğer kalkıp ayrılmaya gücü yetmezse kalbiyle bunu reddetsin ve bir koyun sağımı veya bir devenin iki sağım arası kadar kısa bir süre için bile olsa oradan ayrılsın.’”