Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ, Muhammed b. Sinân, Ammâr es-Sâbâtî ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti ki şöyle buyurdu: “Emîrü’l-Müminîn şöyle derdi: Kalbinde hem insanlara ihtiyaç duyma hem de onlardan müstağni olma duygusu birlikte bulunsun; insanlara ihtiyaç duyman, onlarla konuşurken yumuşak sözlü ve güler yüzlü olmanda ortaya çıksın, onlardan müstağni olman ise onurunu korumanda ve izzetini muhafaza etmende görülsün.”