Ali b. Muhammed, Sehl’den veya başkasından, o Muhammed b. Velîd’den, o Yûnus’tan, o Dâvûd b. Zerbî’den, o Ebû Eyyûb en-Nahvî’den rivayet etti. Ebû Eyyûb şöyle dedi: Ebû Cafer el-Mansûr gecenin ortasında bana haber gönderdi. Yanına gittim; huzuruna girdiğimde bir kürsü üzerinde oturuyordu, önünde bir mum vardı ve elinde bir mektup bulunuyordu. Ona selam verdiğimde mektubu bana attı; ağlıyordu ve bana şöyle dedi: “Bu, Muhammed b. Süleyman’ın mektubudur; bize Cafer b. Muhammed’in öldüğünü haber veriyor. Biz Allah’a aidiz ve O’na döneceğiz.” Bunu üç defa söyledi ve, “Cafer gibisi nerede bulunur?” dedi. Sonra bana, “Yaz” dedi. Ben mektubun baş kısmını yazdım. Sonra, “Şunu yaz: Eğer belirli olarak tek bir adama vasiyet etmişse onu öne çıkar ve boynunu vur” dedi. Bunun üzerine ona cevap geldi: “O, beş kişiye vasiyet etmiştir; onlardan biri Ebû Cafer el-Mansûr, biri Muhammed b. Süleyman, biri Abdullah, biri Musa ve biri de Hamîde’dir.”