Ali b. Muhammed, Sehl b. Ziyâd’dan, o Muhammed b. Abdülhamîd’den, o Hasan b. Cehm’den rivayet etti. Hasan şöyle dedi: Rızâ’ya şöyle dedim: “Müminlerin Emiri, kendisini öldürecek kişiyi, öldürüleceği geceyi ve öldürüleceği yeri bilmişti; evde kazların bağırışını işittiğinde ‘Bunlar, ardından ağlayıcıların geleceği bağırışlardır’ demişti; Ümmü Külsûm’un, ‘Bu gece evin içinde namaz kılsan ve insanlara namaz kıldırması için başkasını görevlendirsen’ sözüne rağmen bunu kabul etmemişti; o gece silahsız olarak eve girip çıkması çok olmuştu ve İbn Mülcem’in kendisini kılıçla öldürecek kimse olduğunu bildiği hâlde bu duruma kendini açık bırakması caiz olmayan bir şey değil miydi?” Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Bu böyleydi; fakat o gece Allah’ın takdirleri gerçekleşsin diye kendisine seçim hakkı verilmişti.”