Muhammed b. Yahyâ, Seleme b. Hattâb’dan; o da Abdullah b. Muhammed’den; o da Menî‘ b. Haccâc el-Basrî’den; o da Mücâşi‘den; o da Muallâ’dan; o da Muhammed b. Feyz’den; o da Ebû Ca‘fer’den rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: “Musa’nın asası Âdem’e aitti, sonra Şuayb’a geçti, sonra da Musa b. İmrân’a geçti. O asa bizim yanımızdadır. Ben onu az önce görmüş gibiyim; kendi ağacından koparıldığı günkü hali gibi yemyeşildir. Konuşturulduğunda konuşur. Kaimimiz için hazırlanmıştır; Musa’nın onunla yaptığı şeyi o da onunla yapacaktır. O korku salar, onların uydurduklarını yutar ve emredildiği şeyi yapar. O yöneldiği zaman, ‘uydurduklarını yutar’ (A‘râf 117); onun için biri yerde, diğeri tavanda olmak üzere iki ağız açılır; araları kırk arşındır ve diliyle onların uydurduklarını yutar.”