Mûsâ b. İsmâil bize rivayet etti. Abdülvâhid’den. A‘meş’ten. İbrâhim’den. Alkame’den. İbn Mes‘ûd’dan:
“Bir defasında Medine’nin ekinliklerinden birinde, elinde bir hurma dalına dayanmış hâlde Peygamber’le yürüyordum. Bir grup Yahudinin yanından geçtik. Bazıları bazılarına: ‘Ona ruhu sorun’ dedi. Bazıları da: ‘Sormayın, hoşlanmayacağınız bir şey getirebilir’ dedi. Bazıları da: ‘Mutlaka soracağız’ dedi. İçlerinden bir adam kalkıp ona: ‘Ey Ebü’l-Kâsım, ruh nedir?’ dedi.
Peygamber ona cevap vermeden sustu. Ben onun vahiy aldığını anladım. Sonra şu ayeti okudu:
‘Sana ruhtan sorarlar. De ki: Ruh, Rabbimin emrindendir. Size ilimden ancak az bir şey verilmiştir.’
A‘meş dedi ki: Bizim kıraatimizde böyle(ce)dir.”