Ali b. Abdullah bize rivayet etti. Süfyân bize rivayet etti. İsrail Ebû Mûsâ bize rivayet etti. Onunla Kûfe’de karşılaştım. İbn Şubrume’nin yanına geldi ve dedi ki: “Beni Îsâ’nın yanına sok; ona öğüt vereyim.”
Sanki İbn Şubrume onun (İsrail’in) başına bir şey gelmesinden korktu da bunu yapmadı.
(Devamında ravinin rivayeti:) Hasan dedi ki:
Hasan b. Ali ordularla Muâviye’nin üzerine yürüyünce, Amr b. Âs Muâviye’ye dedi ki: “Ben öyle bir birlik görüyorum ki, arkasının sonu gelmeden geri dönmez.”
Muâviye dedi ki: “Müslümanların çocuklarına kim bakacak?”
Amr dedi ki: “Ben.”
Abdullah b. Âmir ile Abdurrahman b. Semure dedi ki: “Onunla buluşalım ve ona barışı söyleyelim.”
Hasan dedi ki:
Ben Ebû Bekre’yi şöyle derken işittim: Peygamber hutbe okurken Hasan geldi. Peygamber şöyle buyurdu:
“Şu oğlum bir efendidir. Umulur ki Allah onunla Müslümanlardan iki topluluğun arasını düzeltir.”