Abdullah b. Yusuf bize rivayet etti.
Mâlik bize haber verdi.
İbn Şihâb’dan; o da Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe b. Mes‘ûd’dan; o da Ebû Hureyre ve Zeyd b. Hâlid’den (naklen):
İkisi ona (İbn Şihâb’a) haber verdiler ki iki adam Peygamber’e dava getirdi. Onlardan biri:
“Aramızda Allah’ın kitabıyla hükmet.” dedi.
Diğeri (daha bilgili olan) dedi ki:
“Evet ey Allah’ın elçisi, aramızda Allah’ın kitabıyla hükmet; konuşmama izin ver.”
Peygamber: “Konuş.” dedi.
Adam dedi ki:
“Benim oğlum bunun yanında işçiydi.” (Mâlik dedi ki: asîf ücretli işçidir.) “Onun karısıyla zina etti. Bana oğlumun cezasının recm olduğu söylendi. Ben de yüz koyun ve bana ait bir cariye vererek onu kurtardım. Sonra ilim ehline sordum; bana oğlumun cezasının yüz değnek ve bir yıl sürgün olduğunu; recmin ise onun karısına uygulanacağını söylediler.”
Peygamber şöyle dedi:
“Canımı elinde tutana yemin ederim ki, aranızda Allah’ın kitabıyla mutlaka hükmedeceğim: Koyunların ve cariyen sana geri verilecektir.”
Sonra oğluna yüz değnek vurdu ve onu bir yıl sürgün etti. Üneys el-Eslemî’ye de ötekinin karısına gitmesini emretti; eğer itiraf ederse onu recmetmesini söyledi. Kadın itiraf etti; Üneys onu recmetti.