Abdullah b. Yusuf bize haber verdi.
Mâlik bize haber verdi.
İbn Şihâb’dan; o da Urve’den; o da Âişe’den (naklen). Âişe dedi ki:
Utbe, kardeşi Sa‘d’a şöyle vasiyet etmişti: “Zem‘a’nın cariyesinin oğlu bendendir; onu yanına al.”
Fetih yılında olunca Sa‘d onu aldı ve “Bu, kardeşimin oğludur; bunu bana vasiyet etmişti.” dedi.
Abd b. Zem‘a kalktı ve “Bu benim kardeşimdir; babamın cariyesinin oğludur; babamın döşeğinde doğdu.” dedi.
İkisi Peygamber’e gidip çekiştiler. Sa‘d: “Ey Allah’ın Elçisi! Bu kardeşimin oğludur; kardeşim onu bana vasiyet etmişti.” dedi.
Abd b. Zem‘a da: “Bu benim kardeşimdir; babamın cariyesinin oğludur; babamın döşeğinde doğdu.” dedi.
Peygamber şöyle dedi:
“O senindir, ey Abd b. Zem‘a! Çocuk döşeğin sahibinindir; zina edene ise (mahrumiyet/‘taş’) vardır.”
Sonra, Utbe’ye benzerliğini gördüğü için, Zem‘a’nın kızı Sevde’ye şöyle dedi:
“Ondan perde arkasına çekil.”
Âişe dedi ki:
Bundan sonra (o çocuk) Sevde’yi bir daha görmedi; Sevde Allah’a kavuşuncaya kadar.