Ahmed b. Yûnus bize rivayet etti.
Ebû Şihâb bize rivayet etti.
A‘meş’ten; o da Umâre b. Umeyr’den; o da Hâris b. Süveyd’den rivayet etti. (Hâris) dedi ki: Abdullah bize iki hadis anlattı; birini Peygamber’den, diğerini de kendisinden (söz olarak) aktardı:
“Mümin günahlarını, sanki bir dağın altında oturuyormuş da dağın üstüne düşmesinden korkuyormuş gibi görür. Fâcir ise günahlarını, burnunun üzerinden geçip giden bir sinek gibi görür.”
(Ebû Şihâb dedi ki: Bunu eliyle, burnunun üstünden (kovar gibi) işaret etti.)
Sonra dedi ki:
“Allah, kulunun tevbesine; ölüm tehlikesi bulunan bir yerde konaklayan, yanında yiyeceği ve içeceği yüklü bineği olan bir adamın sevincinden daha çok sevinir. Adam başını koyup uyur, sonra uyanır ve bineğinin kaybolduğunu görür. Sıcak ve susuzluk ona çok ağır gelir (ya da Allah’ın dilediği kadar). Sonra ‘Bulunduğum yere döneyim’ der; döner, bir daha uyur. Sonra başını kaldırır; bir de bakar ki bineği yanında.”
(Bu rivayette A‘meş’ten Ebû Avâne ve Cerîr de onu takip etmiştir. Ebû Üsâme: “A‘meş bize rivayet etti; Umâre bize rivayet etti; Hâris’i işittim” dedi. Şu‘be ve Ebû Müslim, A‘meş’ten İbrâhîm et-Teymî üzerinden Hâris b. Süveyd’e (bağlayan) rivayet etti. Ebû Muâviye de A‘meş’ten hem Umâre’den hem de İbrâhîm et-Teymî’den Hâris b. Süveyd’e, o da Abdullah’a (bağlayan) rivayet etti.)