Ömer b. Hafs bize rivayet etti.
Babası bize rivayet etti.
A‘meş bize rivayet etti.
Müslim bize rivayet etti.
Mesrûk’tan rivayetle Âişe şöyle dedi:
Peygamber bir şey yaptı ve onda ruhsat verdi (yapılmasına izin tanıdı). Bunun üzerine bazı kimseler ondan uzak durdu (daha “sakıncalı” görüp kaçındı). Bu durum Peygamber’e ulaşınca hutbe verdi; Allah’a hamd etti, sonra şöyle dedi:
“Bazı kimselere ne oluyor da benim yaptığım bir şeyden uzak duruyorlar! Allah’a yemin ederim ki ben, Allah’ı onlardan daha iyi bilirim ve O’ndan daha çok korkarım.”