Kuteybe bize rivayet etti. İsmâil b. Ca‘fer bize rivayet etti. Amr b. Ebî Amr’dan (Muttalib b. Abdullah b. Hantab’ın azatlısı):
Amr b. Ebî Amr, Enes b. Mâlik’i şöyle derken işitmiş:
Allah’ın elçisi, Ebû Talha’ya:
“Delikanlılarından bana hizmet edecek bir delikanlı bul.” dedi.
Ebû Talha beni arkasına bindirerek (yanına) çıkardı. Ben, Allah’ın elçisi konakladığında ona hizmet ederdim. Onun şu duayı çokça söylediğini işitirdim:
“Allah’ım! Kederden ve üzüntüden, acizlikten ve tembellikten, cimrilikten ve korkaklıktan, borcun ağırlığından ve insanların üstün gelmesinden sana sığınırım.”
Hayber’den dönünceye kadar ona hizmet etmeye devam ettim. (Dönüşte) Safiyye bint Huyeyy’i de beraberinde getirdi; onu yanında bulundurmuştu. Onu, arkasına bir aba ya da bir örtüyle (perdeleyip) bindirdiğini görürdüm; sonra onu arkasına alırdı.
Sahbâ denilen yere geldiğimizde bir “hays” yemeğini bir deri serginin üzerinde hazırladı. Sonra beni gönderdi; ben de adamları çağırdım, yediler. Bu, onun onunla gerdeğe girmesi (evliliğinin ilanı) idi.
Sonra (yola) devam etti. Uhud görününce:
“Bu, bizi seven ve bizim de onu sevdiğimiz bir dağdır.” dedi.
Medine’ye yaklaşıp şehre baktığında şöyle dedi:
“Allah’ım! İbrahim’in Mekke’yi haram kıldığı gibi ben de onun iki dağı arasını haram kılıyorum. Allah’ım! Onların ölçeğinde (mudd) ve ölçeğinde (sâ‘) bereket ver.”