İsmail bize rivayet etti. (Dedi ki:) Mâlik bana rivayet etti; Zeyd b. Eslem’den; babasından:
Allah’ın elçisi bazı seferlerinde yol alıyordu; Ömer b. Hattâb da geceleyin onunla birlikte gidiyordu. Ömer ona bir şey sordu; Allah’ın elçisi cevap vermedi. Sonra tekrar sordu; yine cevap vermedi. Sonra üçüncü kez sordu; yine cevap vermedi.
Ömer dedi ki: “Annen seni kaybetsin! Allah’ın elçisini üç kez sıkıştırdın; o ise hiçbirinde sana cevap vermiyor!”
Ömer dedi ki: “Devi hareket ettirdim; insanların önüne geçtim ve hakkımda Kur’an inmesinden korktum.”
(Ömer) dedi ki: “Aradan çok geçmeden birinin bağırarak seslendiğini işittim. ‘Hakkımda Kur’an inmiş olmasından gerçekten korkmuştum’ dedim. Sonra Allah’ın elçisine geldim, selam verdim.”
O dedi ki: “Bu gece bana bir sure indirildi; o, üzerine güneşin doğduğu her şeyden bana daha sevgilidir.”
Sonra şu ayeti okudu: “Şüphesiz biz sana apaçık bir fetih verdik.”