Kabîsa b. Ukbe bize rivayet etti; Süfyân bize rivayet etti; A‘meş’ten; İbrahim’den; Alkame’den. Alkame dedi ki:
Abdullah’ın (b. Mes’ûd’un) arkadaşlarından bir grupla Şam’a girdim. Ebû Derdâ bizi işitti ve yanımıza geldi. Dedi ki:
“İçinizde okuyan var mı?”
“Evet” dedik.
“Peki hanginiz daha iyi okur?” dedi.
Onlar beni işaret ettiler. O da: “Oku” dedi.
Ben de okudum:
“Gece bürüdüğü zaman… Gündüz aydınlandığı zaman… Erkek ve dişiye andolsun…”
Ebû Derdâ dedi ki:
“Bunu sen, arkadaşının ağzından böyle mi duydun?”
“Evet” dedim.
Dedi ki:
“Ben de bunu Peygamberin ağzından böyle duydum; ama şunlar bunu bize kabul ettirmiyorlar (başka türlü okumamızı istiyorlar).”