Bișr b. Hâlid bize rivayet etti; Muhammed b. Ca‘fer bize rivayet etti; Şu‘be bize rivayet etti; Süleyman’dan:
Süleyman dedi ki: Ebû’d-Duhâ’yı Mesrûk’tan, Mesrûk’un da Habbâb’dan naklettiğini işittim. Habbâb şöyle dedi:
Cahiliye döneminde demirci/ustaydım. Âsî b. Vâil’in bana borcu vardı. Alacağımı istemeye gittim.
(Âsî) dedi ki: “Muhammed’i inkâr etmedikçe sana vermem.”
Ben dedim ki: “Allah’a yemin olsun, Allah seni öldürüp sonra diriltinceye kadar inkâr etmeyeceğim.”
(Âsî) dedi ki: “Öleyim, sonra diriltileyim; o zaman bana mal ve evlat verilecek, ben de sana öderim.”
Bunun üzerine şu ayet indi:
“Ayetlerimizi inkâr eden ve ‘Bana kesinlikle mal ve evlat verilecek’ diyen kimseyi gördün mü?”