Muhammed b. Kesîr bize haber verdi; Süfyân bize haber verdi; A‘meş’ten; Ebû’d-Duhâ’dan; Mesrûk’tan; Habbâb’dan:
Habbâb dedi ki:
Mekke’de demirci/ustaydım. Sehm oğullarından Âsî b. Vâil için bir kılıç yaptım. Ücretimi istemeye geldim.
(Âsî) dedi ki: “Muhammed’i inkâr etmedikçe sana vermem.”
Ben dedim ki: “Allah seni öldürüp sonra diriltinceye kadar Muhammed’i inkâr etmeyeceğim.”
(Âsî) dedi ki: “Allah beni öldürür, sonra beni diriltirse; benim malım ve evladım da olursa (o zaman)…”
Bunun üzerine Allah şu ayetleri indirdi:
“Ayetlerimizi inkâr eden ve ‘Bana kesinlikle mal ve evlat verilecek’ diyen kimseyi gördün mü? Gaybı mı görmüş; yoksa Rahmân katında bir sözleşme mi edinmiş?”
(Habbâb) dedi ki: Yani “sağlam bir bağ / teminat” demek.
(Şu not da vardır:) Eşcaî, Süfyân’dan bu rivayette “kılıç” kelimesini de “sağlam bağ/teminat” açıklamasını da söylememiştir.