İshâk b. Nasr bize rivayet etti; Abdürrezzâk bize rivayet etti; Ma’mer’den; Zührî’den; Sâlim’den; İbn Ömer’den: İbn Ömer dedi ki:
Peygamber hayattayken bir adam rüya görürse onu Peygamber’e anlatırdı. Ben de bir rüya görüp Peygamber’e anlatmayı arzulardım. Ben bekâr bir delikanlıydım; Peygamber zamanında mescidde uyurdum.
Rüyamda sanki iki melek beni aldı ve beni ateşe götürdüler. Bir de baktım ki ateş, kuyu gibi yuvarlanıp katlanmış; iki de boynuzu var; kuyunun iki boynuzu gibi. İçinde tanıdığım insanlar vardı. Ben: “Ateşten Allah’a sığınırım, ateşten Allah’a sığınırım!” demeye başladım. Derken başka bir melek onlara rastladı ve bana: “Korkmayacaksın.” dedi.
Bu rüyayı Hafsa’ya anlattım; Hafsa da Peygamber’e anlattı. Peygamber şöyle dedi:
“Abdullah ne iyi adamdır; keşke gece de namaz kılsa.”
Sâlim dedi ki: “Abdullah, bundan sonra geceleri çok az uyurdu.”