Muhammed b. Beşşâr bana rivayet etti; Muhammed b. Ca‘fer bize rivayet etti; Şu‘be bize rivayet etti; Muhammed b. Ziyâd’dan; Ebû Hureyre’den; Peygamber şöyle dedi:
“Dün gece cinlerden bir ifrit, namazımı bozmak için azıttı. Allah bana onu yenme imkânı verdi; ben de onu yakaladım. Onu, mescidin direklerinden birine bağlamak istedim ki hepiniz ona bakasınız. Fakat kardeşim Süleyman’ın duasını hatırladım: ‘Rabbim! Bana öyle bir hükümranlık ver ki benden sonra hiç kimseye yaraşmasın.’ Bunun üzerine onu horlanmış olarak salıverdim.”
(İfrit: İnsî veya cinni, çok azgın/asi olan. “Zebâniye”nin topluluğu “zebâniyye”dir.)