Muhammed b. Yusuf bize rivayet etti. Süfyan bize rivayet etti. A‘meş’ten, o da İbrahim et-Teymî’den, o da babasından, o da Ebû Zer’den rivayet etti. Ebû Zer şöyle dedi:
Peygamber, güneş battığı sırada Ebû Zer’e şöyle dedi:
“Onun nereye gittiğini biliyor musun?”
Ben: “Allah ve Resulü daha iyi bilir.” dedim.
Bunun üzerine şöyle dedi:
“Şüphesiz o gider, sonunda Arş’ın altında secde eder. Sonra izin ister ve ona izin verilir. Yakında secde edeceği fakat secdesinin kabul edilmeyeceği, izin isteyeceği fakat ona izin verilmeyeceği zaman gelecektir. Ona: ‘Geldiğin yere dön.’ denir. Bunun üzerine battığı yerden doğar.”
Sonra şu ayeti okudu:
“Güneş de kendisi için belirlenmiş bir yere doğru akıp gider. Bu, mutlak güç sahibi ve her şeyi bilenin takdiridir.” (Yasin 38)