Abdullah b. Yusuf bize rivayet etti; Mâlik bize rivayet etti; Ebü’n-Nadr’den (Ömer b. Ubeydullah’ın azatlısı); Ebû Mürre’den (Ümmü Hânî’nin azatlısı); o da Ümmü Hânî’nin şöyle dediğini haber verdi:
“Fetih yılında Peygamber’e gittim; onu yıkanırken buldum. Kızı Fâtıma onu örtüyordu. Selam verdim. O: ‘Bu kim?’ dedi. ‘Ben Ümmü Hânî, Ebû Tâlib’in kızıyım’ dedim. O: ‘Ümmü Hânî’ye hoş geldin’ dedi.
Yıkanmayı bitirince kalktı; tek bir örtüye bürünmüş halde sekiz rekât namaz kıldı. Ben: ‘Ey Allah’ın Elçisi! Annemin oğlu Ali, benim himayeme aldığım falanca İbn Hubeyre’yi öldüreceğini söylüyor’ dedim.
Peygamber: ‘Ey Ümmü Hânî! Sen kimi himayene aldıysan, biz de onu himayemize aldık’ dedi.”
Ümmü Hânî dedi ki: “Bu kuşluk vaktiydi.”