Muhammed b. Alâ bize rivayet etti; İbnü’l-Mübârek bize rivayet etti; Ma‘mer’den; Hemmâm b. Münebbih’ten; Ebû Hüreyre’den: Ebû Hüreyre dedi ki Resulullah şöyle dedi:
“Peygamberlerden bir peygamber savaşa çıktı ve kavmine şöyle dedi: ‘Bir kadınla nikâhlanıp onunla gerdeğe girmeyi isteyen ama henüz girmemiş olan hiç kimse bana uymasın. Ev yapıp çatısını henüz tamamlamamış olan kimse bana uymasın. Koyun ya da hamile hayvan satın alıp doğumunu bekleyen kimse bana uymasın.’
Sonra savaşa çıktı. İkindi namazı vakti ya da ona yakın bir zamanda köye yaklaştı. Güneşe: ‘Sen de emrolunansın, ben de emrolunanım. Allah’ım, onu bizim için tut!’ dedi. Güneş tutuldu (durdu); Allah ona fetih verdi.
Ganimetleri topladı; ateş (yani gökten inen ateş) onları yiyip bitirmek üzere geldi ama yemedi. O da: ‘İçinizde ganimet hıyaneti var. Her kabileden bir adam gelip bana biat etsin.’ dedi. Bir adamın eli onun eline yapıştı. ‘Ganimet hıyaneti sizdedir.’ dedi. ‘Kabileniz de gelip bana biat etsin.’ dedi. İki ya da üç kişinin eli onun eline yapıştı. ‘Ganimet hıyaneti sizdedir.’ dedi.
Sonra sığır başı gibi altından bir baş getirdiler; onu koydular. Ateş geldi ve onu yedi.
Sonra Allah ganimetleri bize helal kıldı; bizim zayıflığımızı ve aczimizi gördü de onları bize helal kıldı.”