Abdullah b. Muhammed bize rivayet etti: Muâviye b. Amr bize rivayet etti: Ebû İshak’tan; o da Abdullah b. Abdürrahman el-Ensârî’den:
O dedi ki: Enes’i şöyle derken işittim:
Resulullah, Milhân’ın kızının yanına girdi; onun yanında yaslandı, sonra güldü.
Kadın: “Niçin gülüyorsun ey Allah’ın elçisi?” dedi.
Peygamber dedi ki:
“Ümmetimden bir topluluk, Allah yolunda şu yeşil denize biner; onlar, sedirler üzerindeki krallar gibidir.”
Kadın: “Ey Allah’ın elçisi, Allah’a dua et de beni onlardan kılsın.” dedi.
Peygamber: “Allah’ım, onu onlardan kıl.” dedi.
Sonra tekrar güldü. Kadın yine benzer bir şey söyledi; Peygamber de benzer şekilde cevap verdi.
Kadın: “Allah’a dua et de beni onlardan kılsın.” dedi.
Peygamber: “Sen ilklerdensin; sonrakilerden değilsin.” dedi.
Enes dedi ki: O kadın, Ubâde b. Sâmit ile evlendi. Sonra (deniz seferine) çıktı. Döndüğünde bineğine bindi; binek onu düşürdü (boynunu kırar gibi bir düşüş oldu); düştü ve öldü.