Ebû Nuaym bize rivayet etti: Süfyan bize rivayet etti; Sa‘d b. İbrahim’den; o da Âmir b. Sa‘d’dan; o da Sa‘d b. Ebî Vakkas’tan:
Sa‘d dedi ki: Peygamber beni ziyaret etti; ben Mekke’deydim. (Sa‘d) hicret ettiği yerde ölmekten hoşlanmıyordu. Peygamber “İbn Afrâ’ya Allah rahmet etsin.” buyurdu.
Ben “Ey Allah’ın elçisi, malımın tamamını vasiyet edeyim mi?” dedim. “Hayır.” buyurdu.
“Yarısını?” dedim. “Hayır.” buyurdu.
“Üçte birini?” dedim.
Peygamber şöyle buyurdu:
“Üçte bir; ama üçte bir de çoktur. Varislerini zengin bırakman, onları yoksul bırakıp insanların eline baktırmandan daha hayırlıdır. Sen her ne harcarsan, o senin için sadakadır; hatta eşinin ağzına götürdüğün lokma bile. Umulur ki Allah seni yaşatır da bazı kimseler senden fayda görür, bazıları da senden zarar görür.”
O sırada Sa‘d’ın bir tek kızı vardı.