Ebû Nuaym bize rivayet etti.
Abdülvâhid bin Eymen rivayet etti.
Babası Eymen şöyle dedi:
Âişe’nin yanına girdim ve şöyle dedim:
Ben, Utbe bin Ebî Leheb’in hizmetinde bir delikanlıydım. O öldü; çocukları beni miras olarak aldı. Sonra beni İbn Ebî Amr’a sattılar. İbn Ebî Amr da beni azat etti. Fakat Utbe’nin oğulları velâ hakkını şart koştu.
Âişe şöyle dedi:
Berîre, bedelli azat sözleşmesi olan bir kadınken yanıma girdi ve “Beni satın al ve azat et.” dedi. “Evet.” dedim. O da “Beni, ancak velâ hakkımı şart koşarlarsa satarlar.” dedi. Ben de “Bu şartla işim yok.” dedim.
Bu, Peygamber’in kulağına gitti ya da ona ulaştı. Âişe’ye bunu söyledi. Âişe de Berîre’ye söylediklerini aktardı. Peygamber şöyle buyurdu:
“Onu satın al ve azat et; istedikleri şartı koşsunlar.”
Bunun üzerine Âişe onu satın aldı ve azat etti. Ailesi velâ hakkını şart koştu. Peygamber şöyle buyurdu:
“Velâ hakkı azat edenindir; yüz şart koşsalar bile.”