Ubeyd bin İsmail bize rivayet etti.
Ebû Üsâme, Hişâm’dan; o da babasından; o da Âişe’den rivayet etti:
Âişe dedi ki: Berîre geldi ve şöyle dedi:
“Ben ailemle dokuz ukıyye karşılığında bedelli azat sözleşmesi yaptım; her yıl bir ukıyye (ödeyeceğim). Bana yardım et.”
Âişe ona şöyle dedi:
“Ailen isterse ben onlara bunu tek seferde öderim ve seni azat ederim; velâ hakkın da bana ait olur.”
Berîre ailesine gitti; onlar bunu kabul etmediler. Berîre geri dönüp:
“Bunu onlara teklif ettim; velâ hakkı kendilerinin olacak şartından başka bir şeye razı olmadılar.” dedi.
Bunu Resulullah duydu. Bana sordu; ben de anlattım. Resulullah şöyle buyurdu:
“Onu al ve azat et; velâ hakkını da onlar için şart koş. Velâ hakkı ancak azat edenindir.”
Âişe dedi ki: Resulullah insanların arasında ayağa kalktı; Allah’a hamd edip övdü; sonra şöyle buyurdu:
“Bundan sonra: Sizden bazı erkeklere ne oluyor ki Allah’ın kitabında olmayan şartlar koşuyorlar? Allah’ın kitabında olmayan her şart batıldır; yüz şart da olsa. Allah’ın hükmü daha haklıdır; Allah’ın şartı daha sağlamdır. Sizden bazılarına ne oluyor ki: ‘Şu kişiyi azat et; velâ hakkı benim olsun’ diyor? Velâ hakkı ancak azat edenindir.”