Hallâd b. Yahyâ bize rivayet etti; Abdülvâhid b. Eymen bize rivayet etti; babasından; Câbir b. Abdullah’tan:
“Ensardan bir kadın Resulullaha dedi ki: ‘Ya Resulallah, üzerine oturacağın bir şey yapayım mı? Çünkü benim marangoz bir kölem var.’ Peygamber: ‘İstersen.’ dedi.
Kadın onun için minberi yaptı. Cuma günü olunca Peygamber yapılan minbere oturdu. Hutbe okuduğu hurma kütüğü öyle bir ses çıkardı ki neredeyse yarılacaktı. Peygamber inip onu aldı ve kendine bastırdı. O da, susturulan çocuk gibi inlemeye başladı, ta ki sakinleşti.
Peygamber dedi ki: ‘İşittiği zikre ağladı.’”