Abdurrahman bize rivayet etti; Süfyân bize rivayet etti; İbn Cüreyk’ten; Süleyman el-Ahvel’den (İbn Ebî Necîh’in dayısı); Ebû Seleme’den; Ebû Saîd’den:
Süfyân dedi ki: Muhammed b. Amr da bize rivayet etti; Ebû Seleme’den; Ebû Saîd’den.
(dedi ki) Sanırım İbn Ebî Lebîd de bize rivayet etti; Ebû Seleme’den; Ebû Saîd’den:
Ebû Saîd dedi ki: Resulullahla Ramazan’ın orta on gününde itikâfa girdik. Yirminci günün sabahı eşyalarımızı (dışarı) taşıdık. Resulullah yanımıza geldi ve şöyle buyurdu:
“Kim itikâfta idiyse itikâf yerine geri dönsün. Ben bu geceyi gördüm. Kendimi su ve çamur içinde secde ederken de gördüm.”
O itikâf yerine dönünce gökyüzü kabardı; yağmura tutulduk. Onu hak ile gönderen Allah’a yemin olsun ki o günün sonlarına doğru gök iyice kabardı. Mescit (basit) bir gölgelikti. Burnunun üstünde ve burnunun ucunda su ve çamurun izini gördüm.