Bize Abdullah b. Muhammed rivayet etti. Dedi ki: Bize Hişâm rivayet etti. Dedi ki: Bize Ma‘mer haber verdi.
Ve bana Mahmûd da rivayet etti. Dedi ki: Bize Abdürrezzâk rivayet etti. Dedi ki: Bize Ma‘mer haber verdi; Zührî’den, Sâlim’den, babasından (rivayetle) dedi ki:
Nebi hayatta iken bir adam bir rüya gördüğü zaman onu Allah’ın Elçisi’ne anlatırdı. Ben de bir rüya görüp onu Allah’ın Elçisi’ne anlatmayı temenni ettim. Ben genç bir delikanlıydım. Allah’ın Elçisi zamanında mescitte uyurdum. Uykuda gördüm ki iki melek beni aldı, beni ateşe götürdüler. Ateş, kuyu gibi dürülmüş (daraltılmış) idi; iki boynuzu vardı. İçinde tanıdığım insanlar vardı. Ben “Allah’a sığınırım ateşten!” demeye başladım. (Râvî dedi ki:) Sonra bize başka bir melek rastladı ve bana: “Korkma!” dedi.
Ben bunu Hafsa’ya anlattım; Hafsa da bunu Allah’ın Elçisi’ne anlattı. O da şöyle dedi:
“Abdullah ne iyi adamdır; keşke geceden de namaz kılsa!”
Bundan sonra artık geceden çok azı dışında uyumaz oldu.