Buhari 1091

Bize Ebû’l-Yemân rivayet etti. Dedi ki: Bize Şuayb, Zührî’den rivayet etti. (Zührî) dedi ki: Bana Sâlim, Abdullah b. Ömer’den rivayet etti. (İbn Ömer) dedi ki:
Yolculukta yürüyüş (seyir) onu acele ettirdiğinde, Nebi’nin akşamı geciktirip yatsıyla birleştirdiğini gördüm.
Sâlim dedi ki: Abdullah (İbn Ömer) de yürüyüş onu acele ettirdiğinde bunu yapardı.
Leys ilave etti: Bana Yûnus, İbn Şihâb’dan rivayet etti. Sâlim dedi ki: İbn Ömer, Müzdelife’de akşam ile yatsıyı birleştirirdi.
Sâlim dedi ki: İbn Ömer akşamı geciktirdi; (çünkü) eşi Safiyye bint Ebî Ubeyd hakkında kendisine imdat çağrısı yapılmıştı. Ben ona “Namaz!” dedim. O “Yürü!” dedi.
Ben “Namaz!” dedim. O “Yürü!” dedi.
İki ya da üç mil yürüdükten sonra indi ve namaz kıldı; sonra dedi ki: “Yürüyüş onu acele ettirdiğinde Nebi’yi böyle namaz kılarken gördüm.”
Abdullah (İbn Ömer) dedi ki: “Yürüyüş onu acele ettirdiğinde Nebi’nin akşamı geciktirdiğini gördüm; onu üç rek‘at kılar, sonra selâm verirdi. Sonra pek az bekler, yatsı için kamet getirilirdi; onu iki rek‘at kılar, sonra selâm verirdi. Gece yarısından kalkıncaya kadar yatsıdan sonra tesbih (nafile) kılmazdı.”