Buhari 1021

Bize Muhammed b. Ebî Bekr rivayet etti. Dedi ki: Bize Mu‘temir, Ubeydullah’tan, o da Sâbit’ten, o da Enes’ten rivayet etti. (Enes) dedi ki:
Nebi bir cuma günü hutbe okuyordu. İnsanlar kalkıp bağırdılar ve dediler ki: “Ey Allah’ın Elçisi! Yağmur kesildi, ağaçlar kızardı, hayvanlar helâk oldu; Allah’a dua et de bize yağmur versin.”
(Nebi) dedi ki: “Allah’ım bize yağmur ver.” İki kez.
Allah’a yemin olsun ki gökte buluttan hiçbir parça görmüyorduk. Derken bir bulut oluştu ve yağmur yağdı. Minberden indi ve namaz kıldı.
Namazdan ayrılınca, bir sonraki cumaya kadar yağmur devam etti.
Nebi hutbe için kalkınca yine bağırdılar: “Evler yıkıldı, yollar kesildi; Allah’a dua et de onu bizden tutsun.”
Nebi tebessüm etti, sonra dedi ki: “Allah’ım çevremize olsun, üzerimize değil.”
Böylece Medine (yağmurdan) sıyrıldı; çevresine yağmur yağıyor, Medine’ye ise bir damla bile düşmüyordu. Medine’ye baktım; sanki bir taç/çelenk içindeydi.