Bize Müsedded rivayet etti.
Dedi ki: Bize Abdülvâris, Ebû’t-Teyyâh’tan, o da Enes’ten rivayet etti. Enes dedi ki:
Nebî Medine’ye geldi; Medine’nin yukarı tarafına, Benû Amr b. Avf denilen bir mahallede konakladı. Nebî onların yanında on dört gece kaldı. Sonra Benû Neccâr’a haber gönderdi; onlar kılıçlarını kuşanmış halde geldiler.
Sanki Nebî’yi binitinin üzerinde görüyorum; Ebû Bekir onun terkisinde, Benû Neccâr’ın ileri gelenleri de etrafındaydı; ta ki Ebû Eyyûb’un avlusuna konuncaya kadar.
Nebî, namaza nerede yetişirse orada namaz kılmayı severdi; koyun ağıllarında da namaz kılardı. Sonra mescidin yapılmasını emretti. Benû Neccâr’dan bir topluluğa haber gönderdi ve:
“Ey Benû Neccâr, şu bahçenizin bedelini bana belirleyin” dedi.
Onlar: “Hayır, Allah’a yemin olsun, onun bedelini ancak Allah’tan isteriz” dediler.
Enes dedi ki: O bahçede size söylediğim şeyler vardı: müşriklerin kabirleri vardı, harabe vardı ve hurma ağaçları vardı. Nebî müşriklerin kabirlerini (kazıp) çıkarmayı emretti; kabirler kazıldı. Sonra harabelerin düzlenmesini emretti; düzeltildi. Hurmaların kesilmesini emretti; kesildi. Sonra hurmaları mescidin kıble tarafına sıra sıra dizdiler. Kapı sövelerini taş yaptılar. Kayaları taşıyorlardı; (şiir) söyleyerek çalışıyorlardı. Nebî de onlarla beraberdi ve şöyle diyordu:
“Allah’ım, âhiret hayrından başka hayır yoktur; Ensar ile Muhacirleri bağışla.”