Bize Muhammed b. el-Alâ’ rivayet etti.
Dedi ki: Bize Hammâd b. Üsâme, Büreyd b. Abdullah’tan, o da Ebû Burde’den, o da Ebû Mûsâ’dan rivayet etti.
Nebî şöyle buyurdu:
“Allah’ın beni hidayet ve ilimle göndermesinin misali, çok yağmurun bir yere düşmesi gibidir. O yerin bir kısmı temizdir; suyu kabul eder de bol ot ve çok çayır bitirir. Bir kısmı çoraktır; suyu tutar; Allah onunla insanlara fayda verir; içerler, hayvanlarını sularlar ve ekerler. Bir kısmına da düşer; o ise dümdüz çukurlardır: Ne su tutar ne ot bitirir. İşte bu, Allah’ın dininde anlayış sahibi olan, Allah’ın benimle gönderdiğinden faydalanan; öğrenen ve öğreten kimsenin misalidir. Ve bununla başını kaldırmayan, benimle gönderilen Allah hidayetini kabul etmeyen kimsenin misalidir.”
Ebû Abdullah dedi ki: İshak dedi ki: “Onun bir kısmı suyu topladı.”
“Kay‘ (قاع): Üzerinde su biriken yer; Safsaf: düz ve pürüzsüz arazi.”