Amr b. Hâlid bize rivayet etti. O dedi ki: Bize Züheyr rivayet etti. O dedi ki: Bize Ebû İshâk, Berâ’dan rivayet ettiğine göre, Nebi Medine’ye ilk geldiğinde Ensardan dedelerinin veya dayılarının yanına misafir oldu. On altı ya da on yedi ay Beytülmakdis’e doğru namaz kıldı. Ancak kıblesinin Kâbe olması hoşuna gidiyordu. Kâbe’ye yöneldikten sonra kıldığı ilk namaz ikindi namazıydı. Onunla birlikte bir topluluk da namaz kıldı. Sonra onunla birlikte namaz kılanlardan biri çıktı ve rükû hâlinde bulunan bir mescid ehlinin yanına uğradı. Onlara şöyle dedi: Allah’a yemin ederim ki ben Resûlullah ile birlikte Mekke’ye doğru namaz kıldım. Bunun üzerine onlar bulundukları hâlde Kâbe’ye doğru döndüler. Yahudiler ve Ehl-i Kitap, Resûlullah Beytülmakdis’e yönelerek namaz kıldığı zaman bundan hoşnut oluyorlardı. Fakat o yüzünü Kâbe’ye çevirince bunu yadırgadılar.
Züheyr dedi ki: Ebû İshâk, Berâ’dan rivayet ettiği bu hadiste şunu da anlattı: Kıble Kâbe’ye çevrilmeden önce Beytülmakdis’e yönelerek namaz kılan bazı kimseler vefat etmiş, bazıları da şehit olmuştu. Biz onlar hakkında ne söyleyeceğimizi bilemedik. Bunun üzerine Yüce Allah şu ayeti indirdi:
Allah sizin imanınızı boşa çıkaracak değildir. (Bakara 143)