Rigveda 10-127

Tanrıça Gece, tüm gözleriyle yaklaşarak pek çok yere bakar; tüm görkemini üzerine kuşanmıştır.
Ölümsüz olan o, boşluğu doldurmuştur; Tanrıça yüksekleri ve derinlikleri kaplamıştır; karanlığı ışığıyla yener.
Tanrıça geldiğinde, kızkardeşi olan Şafak’ı yerine koyar; ve o zaman karanlık kaybolur.
Ey Gece, yollarında yürüdüğümüz sen, bu gece bize lütfet; tıpkı kuşların ağaçtaki yuvalarına döndüğü gibi.
Köylüler evlerini aradı, yürüyenler ve uçanlar, hatta av peşindeki şahinler bile geri döndü.
Ey Urmya, dişi kurdu ve kurdu uzak tut; hırsızı da uzaklaştır; bizim için geçilmesi kolay ol.
En zengin renklerle karanlığı süsleyen o bana yaklaştı; ey Sabah, onu borç gibi silip götür.
Bunları sana inekler gibi getirdim; ey Gece, ey Göğün Kızı, bunu bir fatih için yapılan övgü olarak kabul et.